Kuusinen Otto Vil'gel'movič

Venäman tedoakademijan azjtarkištuz

Fail:Logo-ran.png

Om tehtud
Venäman tedoakademijan azjtarkištuz

Venäman tedoakademii

Prezidentan kirjišton B.N. Jel'cinan nimel materialad

Neciš kirjuteses om kävutoitud materialad Prezidentan B.N. Jel'cinan nimen kirjišton fondaspäi

К материалам

<table class="infobox infobox- " style="" data-name="Valdmez'" itemscope itemtype="http://schema.org/Person">Otto Vil'gel'movič Kuusinen

Otto Vil'gel'movič Kuusinen (О́тто Ви́лле; suom.: Otto Wille Kuusinen; ven.: О́тто Вильге́льмович Ку́усинен, ) — venälaine da suomalaine revol'ucioner i politik, Kominternan radnik, sovetskii politik da partijan radnik, vodelpäi 1957 — KPSSan keskuzkomitetan Prtezidiuman ühtnik (1952—1953) i KPSSan keskuzkomitetan sekretar', marksizman teoretik, literator.

Social-demokratižen partijan radnik i üks' Suomen kommunistižen partijan augopanijoišpäi. Kommunistižen internacionalan tegendkomitetan sekretar' (1921—1939). Suomen Demokratižen Valdkundan valdmehišton premjer-ministr i verazmaižiden azjoiden ministr Sovetskijan-suomaližen voinan aigan (1939—1940). Karjalaiž-Suomalaižen SSRan Ülembaižen nevondišton Prezidiuman ezmäine i üksjaine pämez' vozil 1940—1956.

Sovetskijan Sojuzan Tedoakademijan akademik (1958), Socialistižen radon Geroi (1961). Suomaližen Seiman (1908—1917), Sovetskijan Sojuzan Ülembaižen nevondišton 1.-6. kucundoiden deputat (1938—1945, 1946—1965), Sovetskijan Sojuzan Ülembaižen nevondišton Prezidiuman varapämez' (1940—1958).

Elostarin

Sündui Suomes Väzan gubernijan Laukaa-küläs, omblijan kanzas. Oldes vagahaižen lapsen jäi mamata. Vodel 1892, konz hänele oli 10 vot, läksi školha, openzihe Juväskülän gimnazijas. Kut sanui Venla Sainio, "opendusen lopuks hän jäi armotomaks lapseks, jatkata opendust hänele abutiba ičeze udat', rohktuz', emindaman tugi da sebranikoiden abu".

Lopi istorjan-filologižen tedokundan (1905). Vodel 1904 mülüškanzi , a kahtes vodes päliči tegihe sen ezinikaks. Ühtni Kopengagenan da Bazelin kongressoihe.

Valičusil voden 1908 heinkus händast valitihe seiman deputataks (1908—1909 i 1911—1913). Voden 1917 sügüzel Gel'singforsas tundištihe V. I. Leninanke.

Otto Kuusinen, 1920

Vodel 1918 Kuusinen oli opendusen valdakahan ezitajan Suomen valdakahiden rahvahan nevondištos — Suomen valdmehišton revol'ucioneran. Konz vauktad vägestiba rahvahaližes voinas Suomes, hän läksi elole RSFSRaha. Voden 1918 kezal kändi äjihe kelihe "Suomalaine revol'uzii, ičearvostelend"-pamflet, miččes vigatoiti vanhad social-demokratišt radjouku. Vedi revol'ucijan radod Jekaterinburgas. Kuusinen tuli bol'ščevikoiden polele i ühtni augonpanendaha Moskvas sügüzel vodel 1918. Hänen tomotusen mödhe partii vaumištihe azegrahvahanlibundaha Suomes. 17. semendkud vodel 1919 partijan pätusen mödhe Kuusinen oti Otto Villebrandan nimen i ühtes Jukka Lehtosaarinke peitoiči putui Suomehe. Kirjuti Suomen socialistižen radpartijan programman, kirjuti kirjutesid suomaližen social-demokratižen noriden sebran lehtesehe. Voden 1920 uhokus oliba paginad hänen surmas. Venämal da Suomes radsebran ohjandajad sanuiba hänen muštoks sanoid i eskai andoiba sijale, kus Petrogradas kerazihe suomaližed kommunistad, "Kuusižen sebr"-nimen. No Kuusinen jäi eloho, hän peitihe Hel'sinkiš i Švecijan kal't pördihe Venämale voden 1921 augotišes.

Kominternan radnik

Voiniden keskes Kuusinen radoi , ühtni sen 8 kongressaha. Oli ühten necen organizacijan ideologoišpäi, kudambad kucuiba mail'man proletariatan diktaturaha. Vozil 1921—1939 oli Kominternan tegendkomitetan sekretarin. Vodel 1922 — kandidat Kominternan tegendkomitetan ühtnikoihe, a vozil 1922—1939 Kominternan tegendkomitetan Prezidiuman ühtnik. Vozil 1923—1926 — Kominternan tegendkomitetan sädandb'uron ühtnik.

Konz zavodihe O. Kuusinen tegihe Suomen Demokratižen valdkundan verazmaižiden azjoiden ministraks i valdmehišton pämeheks, a 2. tal'vkud vodel 1939 hän jo allekirjuti "Kožmusen kesknäižes abus da sebrudes" Sovetskijan Sojuzanke kacmata sihe, miše hänen valdmehišt ei kontroliruind Suomen pälidnad, Hel'sinkid.

Voinan lopus Kuusižen valdmehišt pästtihe. Voden 1940 keväz'kus oli sätud Karjalaiž-Suomalaine SSR, miččehe mülüiba enzne Karjalan ASSR, a mugažo Päivlaskman Karjalan mad, miččed oliva Sovetskijan Sojuzan. 9. heinkud vodel 1940 Kuusinen tegihe Karjalaiž-Suomalaine SSRan Ülembaižen nevondišton Prezidiuman pämeheks. Vozil 1940—1958 mugažo radoi Ülembaižen nevondišton Prezidiuman varapämehen.

Sovetskijan Sojuzan ohjandaikundas

Uhokus vodel 1941 XVIII partijan konferencijal Kuusinen mülüškanzi , sen ühtnikan oli surmhasai. Redukus vodel 1952 — keväz'kus vodel 1953 — KPSSan keskuzkomitetan politb'uron ühtnik.

Voden 1957 kezakuspäi voden 1964 semendkuhusai — KPSSan keskuzkomitetan Prezidiuman ühtnik. Oli kaikid vanhemban KPSSan keskuzkomitetan sekretariden keskes i sen Prezidiuman ühtnikoiden keskes.

Hruščovan "ottepelin" aigan hän tegihe Sovetskijan Sojuzan Tedoakademijan ühtnikaks i sai Socialistižen radon Gerojan arvnimen. Oli pauklahjoitud Leninan ordenal.

О. Kuusinen oli "Marksizman-leninizman alandused"-openduzkirjan toimitajan, toimiti tarbhašt radod dialektižen materializman da tedokommunizman alovehes. Nece kirj tegihe azjbumagaks, kus ezmäižen kerdan vasttase tezis proletariatan diktaturan valdkundan vajehtamižes rahvahan valdkundaks. Möhemba se tegiha voden 1961 KPSSan programman palaks, F'odor Burlackii johtuti: "Kirjutesen jäl'ghe, miččes minä kirjutin, miše meil jo ei ole proletariatan diktaturad, KPSSan päkomitetan ühtnik O. Kuusinen kucui mindai kirjutamha "Marksizman-leninizman alandused"-openduzkirjaha, miččes hän pidi vastust, palad valdkundan vajehtamižes"). Ričard Kosolapovan sanoiden mödhe konz Stalinan surman jäl'ghe "keskuzkomitetaspäi heittihe i eskai kükstihe pälidnaspäi keskuzkomitetan Prezidiuman ühtnikad Dmitrii Česnokovad i KPSSan keskuzkomitetan ühtnikad Jurii Ždanovad", "sid'-žo partijan päteoretikaks tegihe Otto Kuusinen, enzne suomalaine social-demokrat…"

О. Kuusinen pidi hol't J. V. Andropovad, kudambad kuctas hänen "armhaks openikaks". Kut sanub V'ačeslav Ogrizko, "voziden 1950—1960 röunal üks' päel'getomiden personoiden keskes, Otto Kuusinen, zavodi aktivižesti tarita Andropovad partijas päroliden sijoile".

Koli О. Кuusinen maksun rak-kibuhu. Urn prahanke oli pandud maha nekropoliš Kremlin seinänno.

Kuusižen surman jäl'ghe semendkus vodel 1964 "Pravdas" läksi kirjutez, miččes oli kirjutadud, miše hän pit'kha radoi rindal Hruščovanke i toižiden Sovetskijan Sojuzan Kommunistižen partijan ohjandajidenke. Moskvas mäni traur, Kuusižen modkuvad muštlentaižidenke oli valdmehišton pertiden da laukoiden iknoiš.

Personaline elo

Vodel 1902 O. Kuusinen venčaihe Saima-Pauli Dal'str'omanke. Hö eriganziba vodel 1923. Lapsed:

tütär — Hertta Kuusinen (1904—1974) — oli Suomen kommunistižen partijan arvokahan pämehen, Rahvahidenkeskeižen demokratižen naižiden federacijan prezidentan;

poig — Esa (1906—1949), lehtmez', kändai, eli i radoi Petroskoiš, vozil 1937—1939 oli repressiruitud;

tütär — Rijkka (elo Moskvas. elon lopus läksi elämaha Suomehe, koli Helsinkin rauhiden periš);

poig — Heikki Jakko Sakari (1911. voden lop — voded 1990), fizik, Hel'sinkin universitetan docent;

poig — Taneli (1913—1962), pianonvändai, Sibeliusan akademijan pästnik.

Vodel 1923 nai Aino Turtiaižel (vozil 1931—1933 oli peitoči radol Kominternan azjoid Amerikas, jäl'ges — sovetskijan vointedištelusen agentan Japonias). Voziden 1930 augotižeks, hänen muštlotisiden mödhe, heil ei olend kožmust. Oli repressiruitud (vodel 1938), oli türmatud 15 vot. Ičeze muštlotisiš hän johtuti O. Kuusišt, kut "Stalinan sebranikad", sanui, miše händast pakitihe vahvištoitta, miše hän om sidotud špionazjoidenke, no hän sanui, miše "hänel ei olend kahteldusid, miše Otto radoi Kominternan da sovetskijan valdmehišton hüvüdeks".

Vodelpäi 1936 i surmhasai O. Kuusinen, kacmata sihe, miše ei olend erigoittud oficialižesti edeližen akanke, eli Marina Amiragovanke, oli noremb händast 30 vodele. Heil sündui tütär Violetta (1937), kudamb koli ühten voden igäs.

Mušt

• Kuusižen muštoks nimitadihe irdoid Moskvas, Astrahaniš, Doneckas, Har'kovas, Alma-Ata-lidnas.
• O. V. Kuusižen muštpacaz Petroskoiš, vozil 1964—1991 Petroskoin valdkundaline universitet oli O. V. Kuusižen nimel.

Kominternan sekretariatan ühtnikad. Oiktalpäi hurale: V. Pik, O. Kuusinen, G. Dimitrov, K. Gotval'd, D. Manuil'skii, P. Toljatti,1935 O. Kuusižen muštpacaz Petroskoiš

Kirjutesed

• Революция в Финляндии: (Самокритика). — Петроград: Ком. интернационала, 1919. — 64 с.
• Неудавшееся изображение «немецкого Октября» : По поводу «Уроков Октября» т. Троцкого. — М.: Гос. изд-во, 1924. — 20 с.
• Современные правые социал-демократы. — М., 1948.
• Коммунистические партии Западной Европы в авангарде борьбы за демократические свободы. — М.: Госполитиздат, 1954. — 24 с.
• Речь на февральском (1964 г.) пленуме ЦК КПСС. — М.: Политиздат, 1964. — 14 с.
• Революция в Финляндии: (самокритика). — Петроград: издательство Коммунистического Интернационала, 1919.
• Избранные произведения (1918—1964. — M., 1968.
• Основы марксизма-ленинизма. — М., 1960.
• Движение молодёжи и борьба против фашизма и военной опасности. — М.: Партиздат ЦК ВКП(б), 1935.

Literatur

• Куусинен, Отто Вильгельмович. — Т. 16. — С. 478.
• Сто замечательных финнов. Калейдоскоп биографий = 100 suomalaista pienoiselämäkertaa venäjäksi / Ред. Вихавайнен, Тимо (Timo Vihavainen); пер. с финск И. М. Соломеща. — Хельсинки: Общество финской литературы (Suomalaisen Kirjallisuuden Seura), 2004. — 814 с. — .
• «Отто Вилле Куусинен». Документальная повесть.. — Петрозаводск: «Карелия», 1974. — 176 с.
• Народные избранники Карелии: Депутаты высших представительных органов власти СССР, РСФСР, РФ от Карелии и высших представительных органов власти Карелии, 1923—2006: справочник. — Петрозаводск, 2006. — 320 с.
• «Финноед» Отто Вилле Куусинен / Перевод: В. И. Мусаев. — СПб.: Гйоль. — 387 с. — .
• Отто Вилле Куусинен без маски // Вестник Санкт-Петербургского университета. — 2018. — № 2.
• Господь низвергает своих ангелов: Воспоминания, 1919-1965 = Jumala syöksee enkelinsä: Muistelmat vuosilta 1919–1965(ven.) / Пер. с финск. Г. Л. Прониной / Предисловие, примечание д-ра ист. наук Ф. И. Фирсова. — Петрозаводск: Карелия, 1991. — 240 с. — 70 000 экз. — .

Lähtked

• Красные финны. Отто Куусинен
• Отто Вильгельмович Куусинен
• Кто вы, Отто Куусинен?
• Отто Куусинен: человек и "рыбнадзор". Часть первая
• Отто Куусинен: человек и "рыбнадзор". Часть вторая