Gügo Viktor

<table class="infobox infobox- " style="" data-name="Personalii" >

Viktor Mari Gügo (franc.: Victor Marie Hugo, virktas: [viktɔʁ maʁi yˈɡo]; sünd. 26. uhoku 1802, Bezanson, Francii — kol. 22. semendku 1885, Pariž, Francii) — francine kirjutai, runokirjutai, prozankirjutai da dramaturg, francižen romantizman pävei da teoretik.

Biografii

Gügo sai tetabut kirjutajaks ezmäižiš sädusišpäi. Mez' oli Francijan akademijan ühtnijan vspäi 1841. Radoi Francijan senatoran Sen-departamentaspäi vll 1876−1885. Formiti ičeze kirjoid kuvil, kaičese läz nelläd tuhad kuvid, niiden tobj pala om sätud pirdimel i mustoil vll 1848−1851.

Gügon ak oli Adel' Fuše (1803−1868) vn 1822 redukuspäi. Sündutihe viž last naimiželos: Leopol'd (koli vagahaižen), Leopol'dina, Šarl', Fransua-Viktor, Adel'.

Sädused

Romanad i starinad

• «Gan Islandijalaine» (1823, franc.: Han d'Islande).
• «Büg-Žargal'» (1826, Bug-Jargal).
• «Süttud surmičendale ristitun jäl'gmäine päiv» (1829, Le Dernier jour d’un condamné).
• «Parižan Jumalanmaman päjumalanpert'» (1831, Notre-Dame de Paris, ezmäine istorine roman francijan kelel).
• «Klod Gö» (1834, Claude Gueux).
• «Kükstud» (1862, Les Misérables).
• «Meren radnikad» (1866, Les Travailleurs de la Mer).
• «Ristit, kudamb nagrab» (1869, L’Homme qui rit).
• «Ühesakümne koumanz' voz'» (1874, Quatrevingt-treize).

Dramaturgii

• «Ines de Kastro» (1819/1820, Inez de Castro)
• «Kromvel'» (1827, Cromwell)
• «Marion De Lorm» (1829, Marion de Lorme)
• «Ernani» (1829, Hernani)
• «Kunigaz bobištuse» (1832, Le roi s’amuse)
• «Lukrecia Bordžia» (1833, Lucrèce Borgia)
• «Maria Tüdor» (1833, Marie Tudor)

Homaičendad

Nece kirjutuz om vaiše ezitegez. Tö voit abutada meile, ku kohendat sidä da ližadat sihe.