Bismark Otto fon

<table class="infobox infobox- " style="" data-name="Personalii" >

Otto fon Bismark-ruhtinaz (vspäi 1871) (saks.: Otto von Bismarck [ˈɔtoː fɔn ˈbɪsmark]), täuz' nimi Otto Eduard Leopol'd fon Bismark-Šönhauzen, Gercog cu Lauenburg (saks.: Otto Eduard Leopold Fürst von Bismarck-Schönhausen, Herzog zu Lauenburg; sünd. 1. sulaku 1815, Šönhauzen-kund, Prussii — kol. 30. heinku 1898, Fridrihsru-usadib, Germanijan imperii) oli Germanijan imperijan ezmäine pämez' (kancler, keväz'ku 1871 — keväz'ku 1890) «raudaine kancler»-närituznimenke i Prussijan röunantagaižiden azjoiden ministr (1862−1890). Mez' oli Evropan ühtnendoiden balansan polenpidajan politikas.

Biografii

Fon Bismark openui Göttingenan universitetas, sai juristan professijad. Radoi Prussijan diplomatan vll 1851−1862. Ühtenzoiti Germanijad planan mödhe. Kut ministr dominirui Germanijan i Evropan azjoiš. Arvosteli ičeze jäl'ghetulijoid i muga jätksi politišt elod. Kirjuti memurarid ičeze lähtendad erindha jäl'ghe, tomad 1 i 2 oma pästtud vl 1898, tom 3 — vl 1921.

Bismarkan aigan uz' saksalaižed-rahvaz sündui. Ezmäine kancler vahvišti Germanijan socialižen holitusen sistemad. Edel Ezmäšt mail'man sodad edestihe hänen ohjandusen aigad hüväks, panihe muštnikoid. Sen sodan jäl'ghe kritikuihe Bismarkad lähtendan demokratijan ohjandimišpäi tagut.

Pereh

Kancler oli nainu, Johanna fon Puttkamer (1824−1894) oli hänen üks'jäine ak vll 1847−1894, abuti mužukale tehta kar'jeran. Koume last sünduihe naimiželos: Maria-tütär (1848−1926, cu Rancau-kanzannimenke naimiželos), Gerbert-poig (1849−1904) i Vil'hel'm-poig (1852−1901).